Wie ik ben
Ik ben Janine van Sommeren, geboren in augustus 2000, dus nu 20 jaar, opgegroeid in Puiflijk. Mijn ouders hebben altijd paard gereden en ik kan me niet anders herinneren dan dat ik dat ook wilde. Mama had een klein paard, ik denk nu: het was een E-pony, en die stond bij ons thuis. Al heel jong zat ik daar op. Mijn ouders zagen liever dat ik een andere sport ging doen. Overal moest ik op: dansen, volleybal. Ik hield het telkens één keer vol. Ponyrijden, dat was het enige dat ik wilde.
Mijn eerste pony was Misty, een klein, eigenwijs vosje. In dressuur wonnen we veel prijzen, maar ik wilde springen. Misty iets minder. Soms viel ik er in één les wel drie keer af. Ook met de pony’s die daarna nog kwamen - Sundown, Caminka, Delinov en nog meer - was het niet altijd makkelijk. Daar heb ik wel veel van geleerd. Van een jonge pony leer je meer dan van een automaatje. Ik geef niet zomaar op en lol had ik altijd. Als het niet lukte, werd ik alleen maar fanatieker. Dat heb ik nog steeds.
Na de basisschool ging ik naar het VMBO-Theorie. School is niet mijn ding, ik wilde alleen rijden. Elke dag. Als ik een tussenuur had, ging ik snel naar huis om te rijden. Soms zat ik ’s ochtends voor school al op de pony. Op de ponyclub kregen we spring- en crossles van Rob Janssen van De Heumstede. Crossen vond ik geweldig, dat is het allerleukste. Zo kwam ik in aanraking met eventing.
Eventing is de leukste tak van paardensport. Dressuur, springen, crossen: het is afwisselend en de wedstrijden zijn leuk. Een dressuurwedstrijd is weinig aan, je rijdt je proefje en bent klaar. Tijdens een eventingwedstrijd ben je de hele dag bezig. En dan de cross: het geeft een kick om samen met je paard over al die hindernissen te gaan.
Na het VMBO heb ik op Aeres de opleiding tot ruiter/instructeur MBO-4 gevolgd, met eventing als specialisatie. School was ook toen niet mijn ding, maar het heeft me wel veel kansen geboden. Ik ben instructeur eventing wedstrijdsport (niveau 4), mocht deelnemen aan een studenten-uitwisselingswedstrijd in Zweden en liep stage op een (spring)trainingsstal in Zuid-Afrika. Ik trainde daar paarden, gaf lessen en reed heel veel springwedstrijden, tot de kampioenschappen aan toe. De stage beviel wederzijds zo goed dat ik nog een paar keer voor kortere en langere tijd ben terug geweest naar Zuid-Afrika, naar Carol-Ann en King Nurden. Ik zou daar zo kunnen en willen werken.
Maar nu ik mijn opleiding heb afgerond, wil ik op De Heumstede aan de slag. Ik heb een aantal eigen paarden, van De Heumstede, die ik in de sport uitbreng, voornamelijk eventing en als training af en toe op springwedstrijden. Thuis werk ik samen met Rob, af en toe ga ik trainen bij anderen: Egbert van Roekel voor springen en Roelof Brink voor dressuur. Je bent nooit uitgeleerd. Met Every van de Heumstede (v. Lucky Boy) heb ik in 2019 en 2020 al een aantal internationale (2*) wedstrijden gereden. Mijn doel is om ooit Boekelo (4*) te mogen rijden. En mijn droom is Badminton, toch wel de beroemdste wedstrijd ter wereld.
Verder houd ik me bezig met paarden van klanten: inrijden, opleiden, corrigeren, op wedstrijden uitbrengen. En lesgeven. Ik vind het leuk om paarden iets te leren, of mensen jong en oud. Het is zo mooi om te zien dat ze vooruit gaan, een grens verleggen. We hebben zelfs een terrein gemaakt voor de “puppy’s”: jonge kinderen, jonge pony’s en paarden, onervaren ruiters. Als ik dan die blije koppies zie, word ik helemaal blij.